سند شخصی زندگی شهروندی برای آگاهی تا رهایی

چنانکه همه دوستان گرامی می دانند ، آنچه که به عنوان جنبش سبز از پیش از برگزاری انتخابات 22 خرداد در ایران شکل گرفت ، بنا به رای و نظر همه سیاستگذاران و دست اندرکاران آن و به ویژه آقایان موسوی و خاتمی بر مبنای ایفای نقش شهروندی یکایک علاقمندان و هواداران آن جنبش بود و بر همین مبنا ، شعارهایی مانند "هر شهروند یک رسانه" و "هر شهروند یک ستاد" در آن زمان مطرح گشت . با گذشت دو سال از شکل گیری موج و جنبش سبز در ایران و مروری بر همه آنچه که از بهمن ماه 87 و همزمان با اعلام نامزدی سید محمد خاتمی تا به امروز پشت سر گذاشته شده است ، اهمیت راهبردی این دیدگاه و لزوم نقش آفرینی هر یک از شهروندان در پیشبرد حرکت اجتماعی ملت ایران به منظور دستیابی به آرمانها و اهدافی که شاید بتوان به سادگی آن را در قالب عبارت موجز "زندگی خوب و محترمانه" خلاصه نمود ، بیش از پیش نمایان می شود . با این دید ، نگارنده به عنوان یک شهروند ایرانی که دل در گرو فردایی بهتر ، در زمان به بار نشستن تلاشهای یکایک علاقمندان به ایران سبز بسته است ، بر آن شدم که برای سال 90 که بسیاری از صاحبنظران آن را سالی مهم در تعیین سرنوشت و آینده ایران می دانند برای شخص خودم اصولی را به عنوان مبانی زندگی شهروندی و اجتماعی در سال پیش رو تعیین نمایم . آنچه که در پی می آید ویرایش نخست این مبانی است که از همه دوستان خواهش می کنم نظرات خود را در مورد آن بیان نمایند و پیشنهاد می کنم که همه دوستان نیز نسبت به تهیه و انتشار چنین سند شخصی برای زندگی اجتماعی و شهروندیشان اقدام نمایند . لازم به ذکر است که در نگارش این متن هیچ دلیلی برای تئوری پردازی بیهوده و شعارگونه ندیدم و بیشتر در پی ثبت اصول عملی زندگی شخصی خود در جامعه در سال 90 با لحاظ کردن قواعد و چارچوبهای کلی جنبش متکثر سبز بوده ام :

1- استفاده از نمادهای سبز رنگ و به طور خاص دستبند سبز را هرگز ترک نخواهم کرد .

2- کسانی که در راه پیشبرد جنبش سبز ایران هزینه داده اند ، اعم از کشته شدگان ، مجروحان ، آزادگان در بند و رها از بند و خانواده های همه آنها که عزیزانشان را فدای این خیزش مسالمت آمیز کرده اند ، فراموش نکرده و به هر شکل نسبت به دلجویی و یاری آنها اقدام خواهم کرد .

3- به دام افراط و تفریط و خشونت گرایی نخواهم افتاد .

4- از هر ابزار و موقعیتی برای آگاهی رسانی به همه افراد جامعه در هر مکان استفاده خواهم نمود .

5- مطالعات خود را افزایش خواهم داد و هیچ فرصتی را برای دانستن از دست نخواهم داد .

6- تماشای برنامه های صدا و سیمای عزت ضرغامی و ارسال پیامک را همچنان تحریم خواهم کرد .

7- تا حد امکان از خدماتی که برای دولت ایجاد درآمد کند استفاده نخواهم کرد .

8- در کسب و کار شخصی خود نهایت سخت کوشی را خواهم داشت و در عین حال از ارائه هرگونه خدمات به نهادهایی که در سرکوب مردم ایفای نقش کرده اند خودداری خواهم نمود . با ادای احترام به همه بسیجیان واقعی قدیمی و کارکنان شریف نهادهای حکومتی ، این اصل را در باره یکایک کارکنان و وابستگان به نهادهایی همچون سپاه و بسیج و صدا و سیما و ... رعایت خواهم نمود .

9- در همه لحظات زندگی روزمره قوانین و قواعد زندگی مدنی مانند مقررات شهرنشینی ، قوانین راهنمایی و رانندگی و ... را رعایت خواهم کرد .

10- از خرید محصولات و ملزومات خارجی که مشابه ایرانی آن وجود دارد ، خودداری خواهم کرد . این امر شامل میوه و سبزی و چای و کالاهای صنعتی و منسوجات و ... خواهد شد و استثنایی قائل نمی شوم .

11- همه حقوق تضییع شده خود را به ویژه در حوزه اقتصادی از مردم عادی و همشهریان طلب نخواهم کرد و سرچشمه مشکلات را فراموش نمی کنم .

12- تا حد امکان از خدمات و محصولات شرکتهایی که به هر نحو(اعم از درج تبلیغ ، ارائه خدمات و...) برای رسانه های ضد مردمی درآمد زایی می کنند ، استفاده نمی کنم .

13- هنرمندان و چهره های شاخص عرصه های مختلف اجتماع که به هر شکل در دو سال گذشته حقیقت را فدای مصلحت نکردند و در کنار مردم ماندن را برگزیدند با هر روش ممکن (مانند خرید تولیدات و ...) مورد حمایت قرار خواهم داد .

14- ترس و واهمه از بیان حقیقت ، ابراز انتقاد ، اعتراض و طلب حقوق تضییع شده انسانی خود نخواهم داشت .

15- خود را متعلق به جنبشی می دانم که برای زندگی بخشی به همه ایرانیان شکل گرفته است ، در نتیجه خود را به دامان مرگ نخواهم انداخت .

16- صبر و استقامت را در اگاهی تا رهایی ، پیشه خواهم کرد .